فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان راه‌حل‌مدار بر خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی نوجوانان کم‌بینا انجام شد. این پژوهش، یک مطالعه شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. روش: جامعه آماری شامل همه نوجوانان کم‌بینا شهر یاسوج می‌شد که ۲0 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گیری در دسترس از مدرسه شقایق انتخاب شدند. آن‌ها با روش تصادفی به دو گروه ۱۰ نفری تقسیم و در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه در درمان راه‌حل‌مدار شرکت کردند در حالی که گروه کنترل در این جلسات شرکت نکردند. آزمودنی‌ها با استفاده از مقیاس خودکارآمدی اجتماعی اسمیت و بتز و مقیاس اضطراب اجتماعی لیبویتز در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط در نسخه 26 نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی گروه آزمایش در مراحل پس‌آزمون و پیگیری به‌طور معناداری به ترتیب بیشتر و کمتر از گروه کنترل بود (001/0P=)، در حالی که بین مراحل پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: با توجه به این که درمان راه‌حل‌مدار سبب بهبود خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی نوجوانان کم‌بینا در مراحل پس‌آزمون و پیگیری شد. بنابراین، برنامه‌ریزی برای آموزش درمان راه‌حل‌مدار نقش مهمی در بهبود خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی نوجوانان کم‌بینا دارد.