تأثیر عملیلات آبخوانداری بر برخی ویژگیهای خاک (مطالعهی موردی: ایستگاه میمند، کرمان)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی و استادیار بخش حفاظت خاک و آبخیزداری مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات سیرجان
3 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیز، مدیریت حوزههای آبخیز، گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.22034/hydro.2020.10646چکیده
در مناطق خشک و نیمه خشک که ریزشهای جوی ضمن ناچیز بودن از پراکنش نامناسب برخوردارهستند بهرهبرداری ازسیلابها کلید حل مسائل کم آبی قلمداد میشود در این مناطق بهدلیل بهرهبرداری بیرویه از منابع آب زیرزمینی، همراه با عدم جایگزینی طبیعی آب برداشت شده، باعث شده است که مبحث کارآمد پخش سیلاب و آبخوانداری دارای اهمیت ویژهای باشد از ویژگیهای اقلیمی مناطق خشک و نیمه خشک، کمبود بارندگی و تغییرات زمانی و مکانی شدت و مدت آنها است، این حالت در اکثر مواقع به وقوع سیلابهای شدیدی منجر میشود. بنابراین استفاده از منابع آب سیلاب میتواند بهعنوان راهکاری برای این مناطق باشد. ولی در زمان استفاده از آب رسوبات موجود در سیلابها موجب تغییر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک میشوند. در این تحقیق تأثیر پخش سیلاب بر ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک پس از گذشت 15 سال از احداث آن در ایستگاه پخش سیلاب بررسی شد . ایستگاه پخش سیلاب میمند در 210 کیلومتری کرمان قرار گرفته و از 23 کانال پخش تشکیل شده است. با توجه به تعداد کانالهای پخشسیلاب نمونهبرداری خاک از سه قسمت منطقه پخش سیلاب (ابتدا، وسط و انتهای منطقه پخش سیلاب) هر منطقه یک کانال و هر کانال سه نمونه بهطور تصادفی از عمق صفر تا 30 سانتیمتری گرفته شد. تجزیه تحلیل و مقایسه میانگینها با استفاده از آزمون دانکن انجام شد. تحلیل آماری دادهها بیانگر افزایش معنیدار درصد رس، سیلت، هدایت الکتریکی، ازت کل، فسفر و پتاسیم و کاهش معنیدار درصد شن و درصد اشباع میباشد. میزان اسیدیته در منطقه پخش سیلاب و شاهد تفاوت معنیداری نداشت.