بررسی نوسانات آب زیرزمینی تحت تاثیر تغییر اقلیم و بهبود روش آبیاری (مطالعه موردی: دشت اهر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، د دانشکده کشاورزی، انشگاه ارومیه، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی آب، د دانشکده کشاورزی، انشگاه ارومیه، ایران
3 استادیار گروه مهندسی آب، پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، دانشگاه ارومیه، ایران
4 استادیار گروه مهندسی آب، د دانشکده کشاورزی، انشگاه ارومیه، ایران
doi
10.22034/hydro.2020.11037چکیده
مدیریت منابع آب زیرزمینی از اساسیترین بحثهای مدیریت آب در سطح حوضههاست. در دهههای اخیر عوامل طبیعی و انسانی سبب ایجاد شرایط بحرانی در آبخوانهای کشور شده است. در تحقیق حاضر، اثرات توسعه سامانههای آبیاری تحتفشار بر منابع آب زیرزمینی دشت اهر در یک دوره 16 ساله با نرمافزار WEAP مورد بررسی قرار گرفت. پس از واسنجی و صحتسنجی، وضعیت موجود منطقه شبیهسازی شد، نتایج نشان داد توسعه سامانههای آبیاری تحتفشار تغییرات معنیداری در ذخیره آب دارد و سبب افت سطح آب زیرزمینی شده است. بهمنظور تحلیل شرایط و نشان دادن تاثیر تغییرات در شرایط مختلف و پیشبینی برای آینده با استفاده از مدلهای گردش عمومی جو 3CGCM و 3HadCM تحت سناریوهای انتشار A2، A1B و B1 مدل توسعه داده شد. نتایج نشان داد؛ حجم آبخوان در شرایط عدم توسعه آبیاری تحتفشار در منطقه، بطور متوسط سالانه بهمیزان 25% افزایش مییابد. در صورتی که در منطقه آبیاری تحتفشار توسعه پیدا نمیکرد، رواناب سطحی و جریان بازگشتی کشاورزی در حوضه بیشتر از مقدار معادل آن در شرایط آبیاری تحتفشار میشد. همچنین اعمال سناریوهای اقلیمی برای آینده نشان داد با ادامه شرایط کنونی در آینده، متوسط سالانه بلند حجم آبخوان بهمیزان 33% کاهش خواهد یافت؛ با توجه به کم آب بودن منطقه، منابع آبی آن شرایط خوبی را در آینده تجربه نخواهد کرد. بنابراین سامانههای آبیاری تحتفشار نهتنها باعث صرفهجویی در مصرف آب نشده، بلکه منجر به تخریب آبخوان زیرزمینی نیز میشود. نتایج این مطالعه بر لزوم مطالعات مدیریت حوضههای آبریز جهت اتخاذ استراتژیهای صحیح مدیریتی، بخصوص در مناطق بحرانزده تاکید دارد