مقایسه اثربخشی آموزش خودتعیینگری و آموزش هوش موفق بر افزایش انگیزه درونی و خوشبینی تحصیلی دانشآموزان دختر با فرسودگی تحصیلی بالا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
4 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.57792.5740چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش خودتعیینگری و آموزش هوش موفق بر افزایش انگیزه درونی و خوشبینی تحصیلی دانشآموزان دختر با فرسودگی تحصیلی بالا بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری کلیه دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر رشت در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. در مرحله اول تعداد 60 نفر انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 20 نفر) و یک گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. سپس دانشآموزان گروههای آزمایش تحت آموزش خودتعیینگری و آموزش هوش موفق قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از مقیاس سهبُعدی فرسودگی تحصیلی (TDBA) برسو و همکاران (2007)، مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS) والرند و همکاران (1992) و مقیاس خوشبینی تحصیلی (AOS) اسچنموران و همکاران (2013) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 24 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور تاثیر معناداری بر بهبود انگیزه درونی و خوشبینی تحصیلی دانشآموزان داشته است (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که آموزش هوش موفق تاثیر بیشتری دارد (0/05>P). بر اساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که آموزش خودتعیینگری و هوش موفق میتوانند به عنوان شیوههای آموزشی مناسب برای بهبود مشکلات تحصیلی دانشآموزان دارای فرسودگی تحصیلی بالا در مدارس به کار برده شوند.
