بازنمود نشانههای هویّت اسلامی در رمان الرَّجُل الّذی آمَنَ بر پایه نشانهشناسی اجتماعی پییر گیرو
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان
2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان
doi
10.22059/jsal.2021.318261.665976چکیده
پییِر گیرو، زبانشناس فرانسوی (1912-1983) نشانههای اجتماعی را از دو زاویه «هویت» و «آداب معاشرت» میکاود و مسئله هویت را در مقولههایی چون دین، یونیفرم، نشانها و مدالها، گروههای شغلی، نامها و القاب، آرایشها و غیره جست وجو میکند و مسئله آداب معاشرت را در مؤلفههایی همچون لحن کلام، اطوارپژوهی، فاصلهپژوهی و غیره بررسی مینماید. او معتقد است که با مطالعه نشانهها و درک معانی نهفته در آنها میتوان به رهیافتی ژرف از تمایز اندیشهها دست یافت. ادیبان و نویسندگان با آگاهی از کارکردهای این رویکرد علمی به انتقال مقاصد ادبی خویش همّت گماشتهاند. نجیب کیلانی (1931- 1995)، ادیب مصری در رمان الرَّجلُ الّذی آمَنَ با استفاده از نشانههای اجتماعی، تقابل فرهنگ شرق و غرب و دوگانگی شخصیت افراد غربزده و هویتباخته را در راستای تبیین هویت ناب اسلامی به تصویر کشیده است. پژوهش حاضر بر آن است تا به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی شناسههای «هویت اسلامی» در رمان مزبور با توجه به نشانهشناسی اجتماعی پییر گیرو بپردازد. یافتهها نشان میدهد که نویسنده اهتمام ویژهای به سازههای دینی در اثر خود دارد. وی کوشیده تا با تمرکز بر برخی نشانههای اجتماعی اسلامی از قبیل اعمال دینی، عواطف دینمدارانه، اعتقادات دینی، یونیفرم و تَنپوشهای هویتبخش، القاب و نامهای هویتمند، مناسبات شغلی مبتنیبر اخلاق اسلامی و غیره، تمایز بین شرق و غرب و نیز واقعیتهای فرهنگی و اقتصادی آنها را بازتاب دهد و با برجستهسازی هویت و فرهنگ اسلامی در سرزمینهای شرقی، بسترهای نهادینهسازی آن را بیشازپیش در اذهان مخاطبان فراهم، و روحیه پاسداری از فرهنگ دینی را در جامعه تقویت کند.