نقش تعدیلگر جنسیت در رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده با نگرش به خودکشی در دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.58809.5887چکیده
این پژوهش با هدف آزمودن مدل علّی تعدیلگری جنسیت در رابطه ادراک از تجارب حمایتی با نگرش به خودکشی در دانشجویان انجام شد. در این پژوهش همبستگی، از جامعه آماری دانشجویان کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی، 217 مشارکتکننده (108 پسر و 109 دختر) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به لینک پاسخ به سوالهای بسته سنجش، پاسخ دادند. مشارکتکنندگان به مقیاس چندبُعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (زمیت، دالم، زمیت و فارلی، 1988) و پرسشنامه خودکشی نوجوانان (کارز و مولر، 1984)پاسخ دادند. به منظور آزمون مدل علّی اثرات تعدیلگرِ از روش آماری تحلیل رگرسیون سلسلهمراتبی، استفاده شد.نتایج تحلیل رگرسیونی سلسلهمراتبی نشان داد در حالی که هر یک از متغیرهای منابع تجارب حمایتی و جنسیت به تفکیک از نظر آماری، به طور معناداری، نگرش به خودکشی را پیشبینی کردند، وزنهای رگرسیونی مربوط به مسیرِ تعاملیِ منابع حمایتی و جنسیت، در پیشبینی نگرش به خودکشی، از نظر آماری، معنادار نبود. در مجموع، نتایج این پژوهش شواهد مضاعفی را در دفاع از مشخصههای کارکردی فراجنسیتیِ تجارب حمایتی در بافتارِ رفتارهای خودآسیبزا در بین دانشجویان، فراهم کرد. در این پژوهش، نتایج موافق با دیگر قطعات اطلاعاتی نشان داد که ادراک از تجارب حمایتی از طریق بهبود در منابع مقابلهای دانشجویان دختر و پسر، آنها را به طریقی یکسان، در برابر رجوع به گزینشهایی خودآسیبرسان، ایمن میکند.