اثربخشی مداخله شناختی رایانهمحور بر حافظه آشکار و نهان و توانایی نگهداری ذهنی در کودکان مبتلا به اوتیسم
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
doi
10.22034/jmpr.2024.60094.6029چکیده
اختلال اوتیسم به عنوان یک اختلال عصبی-تحولی همواره با ضعفهایی در کودکان مبتلا به این اختلال در حافظه و نگهداری ذهنی همراه است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله شناختی رایانهمحور بر حافظه آشکار و نهان و توانایی نگهداری ذهنی در کودکان مبتلا به اوتیسم انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه مراجعان کودک مبتلا به اختلال اوتیسم در سال 1402 به مراکز درمانی شهر تهران بودند. که از بین آنها 30 کودک به طور هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15) و گواه (15) قرار داده شدند. مداخله شناختی رایانهمحور به صورت انفرادی در 10 جلسه 50 دقیقهای در طول چهار هفته بر روی گروه آزمایش اجرا شد. در صورتی که گروه کنترل هیچ مداخلهای در زمینه توانبخشی شناختی رایانهمحور دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل آزمون حافظه آشکار و نهان و تکلیف نگهداری ذهنی مایع بود. تحلیل دادهها با بهرهگیری از آزمونهای تحلیل کوواریانس در نرمافزار SPSS نسخه 26 صورت گرفت. نتایج نشان داد مداخله شناختی رایانهمحور بر بهبود حافظه آشکار و نهان و نگهداری ذهنی در کودکان مبتلا به اوتیسم معنادار بود. (0/001>P). یکی از مهمترین اهداف آموزشی و توانبخشی کودکان مبتلا به اوتیسم ارتقای شناختی آنها است. به کارگیری مداخله شناختی رایانهمحور برای ارتقای حافظه آشکار و نهان و توانایی نگهداری ذهنی ایشان مفید خواهد بود.