توانمندی صنعتی و ادغام در اقتصاد جهانی: واکاوی تطبیقی عملکرد ایران در مقایسه با کشورهای منطقه
نویسندگان
1 استادیار موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی، تهران، ایران
2 پژوهشگر و مدرس دانشگاه
doi
10.22034/bs.2026.2078571.3190چکیده
در عصر حاضر، تولید جهانی حول محور زنجیرههای ارزش جهانی سازماندهی شده است. این مقاله با رویکردی تطبیقی-تحلیلی، رابطه میان مشارکت در زنجیرههای ارزش جهانی و ارتقای صنعتی را در چهار کشور همجوار ایران (روسیه، ترکیه، عربستان سعودی و قزاقستان) طی دوره 2023-2013 بررسی میکند. نوآوری پژوهش، تحلیل همزمان شاخص مشارکت (پیشینی و پسینی) و ارزش افزوده صنعتی در سطح رشتهفعالیتهای چهاررقمی آیسیک (ISIC) است. یافتهها نشان داد که الگوهای توسعه صنعتی متفاوتی بین کشورها وجود دارد. ترکیه با شاخص مشارکت ۰.۸۹، بدون اتکا به منابع طبیعی گسترده، از طریق مشارکت هوشمند و حرکت به سمت صنایع باارزش افزوده بالاتر مانند پوشاک و خودرو به موفقیت دست یافته است. در مقابل، روسیه با شاخص ۰.۶۸ و پایگاه صنعتی گسترده، بهدلیل وابستگی به صادرات منابع، در مشارکت زنجیره ارزش جهانی در رتبه پایینتری قرار دارد. ایران با شاخص ۰.۵۲، عملکردی بهتر از عربستان (۰.۴۹) و قزاقستان (۰.۴۸) دارد که حاکی از تنوع نسبی در بخش تولیدی است، ولی فاصله با ترکیه نشان میدهد که ایران از مزیتهای نسبی خود بهرهبرداری کافی را انجام نداده است. تحلیل مشارکت پیشینی و پسینی، نقشهای متفاوت ترکیه (اقتصاد تبدیلمحور)، روسیه (قطب مصرف)، عربستان (توسعه پاییندستی نفت) و قزاقستان (تأمینکننده مواد خام) را آشکار میسازد. نتایج نشان میدهد که برخورداری از منابع طبیعی برای موفقیت در ارتقای صنعتی و مشارکت در زنجیرههای ارزش جهانی کافی نیست و تدوین استراتژی صنعتی هوشمند، مشارکت هدفمند در اقتصاد جهانی و سرمایهگذاری در فناوری و نوآوری، عوامل کلیدی در دستیابی به ارتقای صنعتی و خلق ارزش افزوده بالا و پایدار هستند. مقاله در پایان، گذار ایران از اقتصاد مبتنی بر منابع به اقتصاد دانشبنیان و ارائه بستهای از توصیههای سیاستی را ضروری میداند.