از نمونههای پیوندهای تاریخی ادبیات ایران و اردن (مطالعه موردی؛ عَرار و خیام)
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشگاه خوارزمی تهران
3 دانشگاه خوارزمی تهران
4 دانشگاه خوارزمی تهران
doi
10.48308/hlit.2017.98861چکیده
مصطفی وهبی التّل ملقب به «عَرار» (1949 – 1899م) از بزرگترین شعرای اردن است. او را پدر شعر معاصر اردن میدانند. عرار با مطالعه ترجمة منظومی که از رباعیات خیام به دستش رسید، مجذوب و شیفتة خیام و سرودههای او شد و اشعاری خیام گونه به رشتة نظم درآورد. به جرأت میتوان گفت فهم مضامین شعری عرار بدون در نظر گرفتن فلسفة خیام و درک رباعیات و اشعار وی امری بس دشوار است. این مقاله کوشیده است تا با نگاهی فنی به خمریات عرار، آنها را از حیث تصاویر خیال مورد واکاوی قرار دهد تا مشخص شود شاعر چه اندازه از نظر خلق تصاویر تازه به خود متّکی بوده است. تشبیه، استعاره، اغراق و تشخیص مهمترین ابزارهای ساخت تصاویر خیال هستند که در این پژوهش مورد مطالعه قرار گرفتهاند. نتایج تحقیق نشان میدهد که در موضوع مورد مطالعه هیچ نشانی از تأثیر پذیری عرار از تصاویر خیال خیام یافت نیست و آنچه خوانندگان شعر او را به اندیشه تأثیرپذیری او در این حیطه سوق داده، بازتاب برخی اندیشههای فلسفی خیام در اشعار اوست.