نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین تنظیم شناختی هیجان با بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران .
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
10.48308/apsy.2024.234465.1608چکیده
هدف: سندرم روده تحریکپذیر از شناخته شدهترین اختلالات تعامل روده و مغز است که با علائم درد مزمن شکمی به همراه تغییر عادات روده مشخص میشود. این بیماری تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارد.روش: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه بین راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و بهزیستی روانی در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر انجام شده است. پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر مراجعه کننده به مرکز سلامت گوارش بیمارستان الزهرا اصفهان در سال ١٤٠٢ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (٢٠٢٣) و با روش نمونهگیری در دسترس ٣٠٠ نفر انتخاب شد. با استفاده از مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (١٩٨٩)، مقیاسمقیاس باورهای خودکارآمدی عمومی شوارتز و جروسلم (١٩٩۵)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گرانفسکی و همکاران (٢٠٠١) دادهها جمعآوری شد. با استفاده از نرمافزار SPSS و AMOS نسخه ٢٨ دادهها تحلیل شد.یافتهها: نتایج نشان داد که راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی، بهزیستی روانشناختی را پیشبینی میکنند و خودکارآمدی در ارتباط میان راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و بهزیستی روانشناختی نقش میانجی دارد.نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش دارای تلویحات کاربردی برای مداخلههای درمانی با محوریت تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی جهت ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر است.
