ساخت و بررسی ویژگی‌های روانسنجی مقیاس آسیب‌پذیری روانی-اجتماعی به افسردگی مداوم در زنان شهر تبریز

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

3 استاد، گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.

4 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22034/jmpr.2023.55180.5411
چکیده

اندازه‌گیری متغیرهای مربوط به سلامت روان به ویژه در بافت تفاوت‌های فرهنگی امری پیچیده است هدف از این پژوهش، ساخت و بررسی ویژگی‌های روانسنجی مقیاس آسیب‌پذیری به افسردگی مداوم در زنان بود. این پژوهش به روش اعتباریابی بوده و جامعه آماری شامل زنان 50-21 ساله متاهل شهر تبریز در سال 1399 بود. از این جامعه، نمونه‌ای به تعداد 380 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب شده و به مقیاس آسیب‌پذیری روانی–اجتماعی به افسردگی مداوم که بر اساس الگوی سه عاملی حاصل از نظریه زمینه‌ای پژوهش کیفی تدوین شده بود و نیز مقیاس افسردگی بک پاسخ دادند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی، الگوی سه عاملی را برای پرسشنامه فوق تایید کرد و با در نظر گرفتن مجموع شاخص‌های برازش محاسبه شده، برازنده بودن مدل عاملی مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه، به روش آلفای کرونباخ برای مولفه‌ی کنش فردی و بین فردی نامطلوب برابر 0/928، مولفه سابقه تجارب روانشناختی آسیب‌رسان 0/82، مولفه‌ی مواجه بودن با مشکلات غیر‌روانشناختی 0/69 و برای کل مقیاس برایر 0/94 بدست آمد که نشان دهنده مطلوب بودن پایایی پرسشنامه می‌باشد. روایی همگرایی پرسشنامه نیز مطلوب بود. بر اساس نتایج این پژوهش، این مقیاس از پایایی و روایی کافی برای سنجش آسیب‌پذیری به افسردگی مداوم در زنان ایرانی برخوردار است.