بررسی واکنش‌های فیزیولوژیک دو گونه گیاه داروئی مرزنجوش به محلول‌پاشی کیتوزان تحت شرایط تنش کم‌آبی

نویسندگان

1 استادیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه دانشگاه مراغه

2 دانش آموخته اگروتکنولوژی، فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

3 دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

doi
10.22077/escs.2020.3603.1881
چکیده

مرزنجوش یکی از مهم‌ترین گیاهان دارویی در جهان است که به دلیل اهمیت اقتصادی، کمیت وکیفیت اسانس بسیار شناخته شده است. تنش خشکی جزو تنش‌های غیرزیستی است که در صورت بروز، موجب خسارت‌های متعدد به گیاهان می‌شود. کیتوزان به عنوان الیستور زیستی، با افزایش فعالیت دفاعی گیاه از بروز خسارت‌های شدید به گیاهان در شرایط تنش جلوگیری می‌کند. بدین منظور جهت ارزیابی اثر القاکننده کیتوزان و تنش کم آبی بر رشد و پارامترهای فیزیولوژیک مرزنجوش، آزمایشی در گلخانه دانشگاه شهید مدنی آذربایجان- ایران به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل‌های مورد بررسی شامل محلول‌پاشی کیتوزان در سه سطح (صفر، 250 و 500 میلی‌گرم بر لیتر)، عامل دوم گونه‌های مرزنجوش (Origanum majorana وOriganum vulgare) و عامل سوم سطوح تنش (تنش کم آبی و عدم تنش) بودند. زمان اعمال تنش کم آبی و تیمار با کیتوزان سه هفته قبل از گلدهی کامل بود. نتایج نشان داد که تنش کم آبی موجب کاهش درصد ماده خشک بوته، صفات محتوای رطوبت نسبی برگ، محتوای کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل و کاروتنوئید شد، در حالی‌که محتوای هیدروژن پراکسید (H2O2)، مالون‌دی‌آلدهید (MDA)، پرولین و بازده اسانس را افزایش داد. محلول‌پاشی کیتوزان در شرایط تنش کم آبی باعث افزایش وزن خشک شاخساره، کلروفیلa، کلروفیل کل، کارتنوئید، محتوای رطوبت نسبی برگ، پرولین و بازده اسانس شد. نتایج نشان داد که استفاده از کیتوزان به عنوان الیسیتور زیستی، با توجه به مهندسی متابولیت می‌تواند اثرات سوء تنش کم آبی را در گیاه مرزنجوش به عنوان یک گیاه داروئی کاهش دهد.