فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پارامترهای هیدرودینامیکی آبخوان اهمیت ویژه‌ای در اکثر بررسی های هیدروژئولوژیکی دارد. روش‌های مختلفی برای تخمین و تعیین این پارامترها وجود دارد که دقیق‌ترین آنها استفاده از داده‌های آزمون پمپاژ است. روش آزمون پمپاژ بسیار پر هزینه و دامنه پارامترهای هیدرودینامیکی محدود به شعاع تاثیر چاه می‌باشد. در این تحقیق ابتدا محدوده مطالعاتی به 13 چند‌ضلعی بر اساس 13 پیزومتر موجود تقسیم گردید، سپس از سه روش سونداژ الکتریکی قائم (VES)، مد‌ل‌سازی عددی در محیط نرم‌افزار GMS و روش پوشش خط مستقیم (ESL) مقدار آبدهی ویژه برای هر چند‌ضلعی تعیین گردید. در نهایت آبدهی‌ ویژه حاصل از سه روش مذکور با استفاده از آزمون پمپاژ دو چاه اکتشافی در دو چند‌ضلعی مورد صحت سنجی قرار گرفت. نتایج نشان داد که هر سه روش جهت محاسبه آبدهی ویژه نتایج کاملاً نزدیکی به روش آزمون پمپاژ دارد و از بین سه روش فوق دقت روش ژئوالکتریک کمی بیشتر از دیگر روش‌ها است. بیشترین مقدار آبدهی ویژه حدود 09/0 در قسمت غرب و شمال‌غرب منطقه مطالعاتی، همچنین کمترین مقدار حدود 007/0 تا 016/0 در قسمت شرق و شمال‌شرق محدوده مطالعاتی و مقدار میانگین آن نیز در حدود 04/0 برآورد شده است. حجم تقریبی آب موجود در آبخوان با استفاده از نقشه هم ضخامت آبخوان، مساحت آبخوان که حدود 86 کیلومترمربع است و تخلخل متوسط آبخون، در حدود 7/1 میلیارد متر مکعب بدست می‌آید، که تمام آن قابل استحصال نیست. بنابراین از حاصل ضرب ضریب آبدهی ویژه در حجم تقریبی آب موجود در آبخوان، میزان آب قابل استحصال حدود 74 میلیون متر مکعب بدست می‌آید.