اهمیت رفتار بهداشتی کلنی‌های زنبور عسل در مقاومت به کنه ی واروآ

نویسندگان
doi
چکیده

سید بانو حسینی1، غلامحسین طهماسبی2، مراد پاشا اسکندری نسب3،  محمد بابایی4   1-     دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح نژاد دام دانشگاه زنجان 2-     استاد پژوهش مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور 3-     دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه زنجان 4-     مربی پژوهش مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور مقدمه  زندگی اجتماعی درون کلنی­ها همراه با محیط لانه نسبتاً ثابت که در آن هزاران فرد در کنار یکدیگر در تعامل هستند و حضور منابع ذخیره‌ای شهد و گرده، زنبوران عسل را اهدافی جذاب برای عوامل بیماری‌زا و انگل‌ها قرار داده است (11). زنبوران عسل دنیا با انواع بیماری­های انگلی و بیماری­زایی دست به گریبان هستند. از عوامل بیماری­زای زنبور عسل، ویروس‌ها، باکتری‌ها، قارچ‌ها، پروتوزئرها و ریکتسیاها می‌باشند که در این میان می‌توان به بیماری‌های لوک ‌آمریکایی[1]، لوک اروپایی[2]، لاروگچی[3]، فلجی حاد و مزمن[4] و نوزما[5] اشاره نمود که سالانه خسارات جبران ناپذیری را به این حرفه وارد می‌کنند. از خطرناک­ترین آفات زنبور عسل می‌توان به کنه­‌ها اشاره کرد. تا کنون بیش از 150 گونه کنه در ارتباط با زنبور عسل شناسایی شده است. کنه واروآ جدی‌ترین خطر برای زنبوران عسل به خصوص نژاد اروپایی زنبور عسل معمولی است که گسترش جهانی دارد. این کنه ابتدا از طریق زنبوران هندی به نقاط مختلف آسیا و سپس اروپا وارد شده و در حال حاضر در سراسر جهان انتشار یافته است (1). در زنبوران عسل معمولی، کنه­ی واروآ هم بر روی نوزادان کارگر و نر وهم زنبوران بالغ فعالیت دارد و خسارات اقتصادی زیادی را برای پرورش دهندگان این گونه به علت تغذیه از همولنف زنبوران نوزاد و بالغ، انتقال عوامل بیماری‌زای ویروسی، ضعیف شدن و نابودی کلنی به همراه داشته است (2و4). 1.American Foul Brood (AFB) 2.European Foul Brood (EFB) 3 .Chalk brood 4.Acute and Chronic Bee Paralysis Virus 5 .Nosema  

کلیدواژه‌ها