فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: خودکشی، یکی از بزرگ‌ترین معضلات در زمینه سلامت روان است. لذا هدف پژوهش حاضر، الگویابی ساختاری گرایش به خودکشی بر اساس نیرومندی من با نقش تعدیل­‌گری وضعیت اشتغال در زنان مطلقه است. روش: پژوهش حاضر در رده پژوهش‌­های کاربردی و از نوع همبستگی بر اساس مدل‌­یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل زنان مطلقه تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) اصفهان در سال 1402 بود که ابتدا به روش نمونه­‌گیری چندمرحله‌­ای از میان مناطق پنجگانه، دو منطقه (2 و 3) انتخاب و تعداد 270 نفر بر اساس جدول مورگان و جریسی و حداقل کفایت افراد گروه نمونه (SMART PLS3) انتخاب گردید. لذا پس از خارج نمودن تعداد پرسشنامه­‌های مخدوش در نهایت تعداد 250 پرسشنامه بررسی شد. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه سنجش افکار خودکشی (بک، 1961) و پرسشنامه سنجش نیرومندی من (استروم و همکاران،1997) بودند. یافته‌ها: نتایج نشان داد تأثیر نیرومندی من بر گرایش به خودکشی معنی‌دار است (001/0≥p، 455/0- β=). همچنین تأثیر نیرومندی من بر گرایش به خودکشی در زنان مطلقه خانه دار (001/0≥p، 637/0- β=) و زنان مطلقه شاغل (001/0≥p، 311/0- β=) معنادار به دست آمد. در راستای بررسی نقش تعدیل­‌گر وضعیت اشتغال، ضرایب تأثیر نیرومندی من بر گرایش به خودکشی در گروه زنان خانه­‌دار و شاغل بررسی شد و بر اساس میزان تفاوت این ضرایب (326/0) وضعیت اشتغال تقشی تعدیل‌­گر دارد (001/0≥p). نتیجه‌گیری: با توجه به نقش تعدیل‌گر معنادار وضعیت اشتغال، می‌توان با اشتغال‌زایی مناسب برای زنان گرایش به خودکشی را در این قشر کاهش داد.