بررسی انگل های زنبور عسل در منطقه ایلام و نقش احتمالی آنها در بروز پدیده ریزش زنبورها

نویسندگان
doi
چکیده

محمد محمودی1، دکتر صدیقه نبیان2* ،دکتر علیرضا باهنر2 ، شهرام باسامی1 1.اداره دامپزشکی ایلام 2.گروه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانnabian@ut.ac.ir خلاصه این بررسی در سه فصل مختلف سال، بهار، تابستان و پاییز در زنبورستان­های شهرستان ایلام انجام پذیرفت. در این مطالعه در هر فصل، از 30 زنبورستان و از هر زنبورستان از 10 درصد کل کندوها (مجموعا"450کندو) نمونه­گیری گردیده و بر اساس آزمایشات رایج انگل شناسی مورد بررسی قرار گرفتند. میزان آلودگی به واروا دستراکتور در فصول بهار، تابستان و پاییز به ترتیب 6/16%، 30% و 6/26% و میزان آلودگی به نوزما در فصول بهار، تابستان و پاییز به ترتیب 6/26%، 3/13%و 3/3% بوده است. از هیچ کدام از نمونه ها انگل آکاراپیس وودی و مالپیگا موئبا ملیفیکه و گرگارین جدا نگردید. از 30 زنبورستان نمونه برداری شده، تعداد 13 زنبورستان (3/43%) دارای نشانه ریزش زنبور بودند. در 9 زنبورستان از 13 زنبورستان (23/69%) با نشانی­های ریزش جمعیت، آلودگی به اسپور گونه­های مختلف نوزما و 4 زنبورستان (7/30%) آلودگی به واروآ دستراکتور وجود داشته است و در 2 زنبورستان با سابقه  CCDهیچ کدام از دو انگل فوق وجود نداشت. در برخی زنبوستان­های مورد مطالعه در این بررسی هر دو بیماری نوزموزیس و واروازیس وجود داشت. هر دو بیماری از مهم­ترین بیماری­های انگلی زنبور عسل می­باشند که سالانه خسارات فراوانی را در دنیا به زنبورداران وارد می­نمایند. آنالیز آماری در این بررسی نشان­دهنده وجود ارتباط معنادار میان CCD و بیماری­های انگلی(P=0.0005) بوده است.

کلیدواژه‌ها