بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان‌‎مدار (ECBT) بر نگرانی و حساسیت اضطرابی کودکان مضطرب

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22034/jmpr.2022.54361.5295
چکیده

یکی از رایجترین مشکلات بالینی در کودکان اختلالات اضطرابی است که با آسیب‎شناسی روانی قابل توجهی همراه است. پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان‎مدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی در کودکان مضطرب انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه طرح پژوهش از نوع پیش‎آزمون_ پس‎آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش‎آموزان دختر دوره دوم دبستان  بود که در سال تحصیلی 1400- 1401 در دبستانهای ابتدایی بخش کهریزک تحصیل می‎کردند. ابتدا از طریق نمونه‎گیری خوشه‎ای 672 نفر به ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‎های اضطراب کودکان و نوجوانان مبتنی بر DSM -5 (2017)، و نگرانی (1997) پاسخ دادند، در مرحله دوم 30 نفر از بین دانش‎آموزانی که براساس مقیاس‎های پرسشنامه اضطراب کودکان و نوجوانان  مبتنی بر DSM-5 (2017) و مصاحبه بالینی حداقل یکی از ملاک­های اختلالات اضطرابی را برآورده کرده بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گماشته شدند. ‎ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS-25  استفاده شد. تحلیل داده­ها نشان داد گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان­مدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی در کودکان دارای اختلالات اضطرابی اثرگذار بود (سطح معناداری 0/05). براساس یافته‎های پژوهش، می‎توان نتیجه گرفت که گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان­مدار در بهبود نگرانی و حساسیت اضطرابی تاثیر دارد، با توجه به این شواهد استفاده از گروه درمانی شناختی رفتاری هیجان‎مدار برای اختلالات هیجانی در کار بالینی با کودکان مضطرب توصیه می‎گردد.