بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجانمدار (ECBT) بر نگرانی و حساسیت اضطرابی کودکان مضطرب
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2022.54361.5295چکیده
یکی از رایجترین مشکلات بالینی در کودکان اختلالات اضطرابی است که با آسیبشناسی روانی قابل توجهی همراه است. پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری هیجانمدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی در کودکان مضطرب انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه طرح پژوهش از نوع پیشآزمون_ پسآزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر دوره دوم دبستان بود که در سال تحصیلی 1400- 1401 در دبستانهای ابتدایی بخش کهریزک تحصیل میکردند. ابتدا از طریق نمونهگیری خوشهای 672 نفر به ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای اضطراب کودکان و نوجوانان مبتنی بر DSM -5 (2017)، و نگرانی (1997) پاسخ دادند، در مرحله دوم 30 نفر از بین دانشآموزانی که براساس مقیاسهای پرسشنامه اضطراب کودکان و نوجوانان مبتنی بر DSM-5 (2017) و مصاحبه بالینی حداقل یکی از ملاکهای اختلالات اضطرابی را برآورده کرده بودند، به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گماشته شدند. ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار SPSS-25 استفاده شد. تحلیل دادهها نشان داد گروه درمانی شناختی رفتاری هیجانمدار بر نگرانی و حساسیت اضطرابی در کودکان دارای اختلالات اضطرابی اثرگذار بود (سطح معناداری 0/05). براساس یافتههای پژوهش، میتوان نتیجه گرفت که گروه درمانی شناختی رفتاری هیجانمدار در بهبود نگرانی و حساسیت اضطرابی تاثیر دارد، با توجه به این شواهد استفاده از گروه درمانی شناختی رفتاری هیجانمدار برای اختلالات هیجانی در کار بالینی با کودکان مضطرب توصیه میگردد.