رابطه اضطراب صفت و عدم تحمل بلاتکلیفی با نشانههای افسردگی در دانشجویان: نقش واسطهای ذهن آگاهی
نویسندگان
1 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.54897.5367چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه اضطراب صفت و عدم تحمل بلاتکلیفی با نشانههای افسردگی در دانشجویان با نقش واسطهای ذهن آگاهی بود. روش پژوهش، توصیفی_همبستگی به روش تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی1400- 1399 بودند(12000N=) که از بین آنها 249 نفر که نمره 14و بالاتر را در پرسشنامه افسردگی بک داشتند به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل ویراست دوم مقیاس افسردگی بک(1966)، سیاهه اضطراب حالت -صفت اشپیل برگر(1970)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون(1994) و مقیاس ذهن آگاهی رایان و براون(2003)بود . برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم افزار SPSSV19و نرم افزار lisrelV15 استفاده شد. یافتهها نشان داد که مدل از برازش خوبی برخوردار بوده(RMSEA=0/032، CFI=0/985)و بین اضطراب صفت(p<0/05, β= 0/421)و عدم تحمل بلاتکلیفی(p<0/05, β= 0/271) با نشانههای افسردگی رابطه ی مثبت و معنی داری وجود دارد و علاوه بر این اضطراب صفت(p<0/01, β= 0/088) و عدم تحمل بلاتکلیفی(p<0/01, β= 0/077)با میانجیگری ذهن آگاهی نیز اثر غیر مستقیم مثبت و معنی داری بر نشانههای افسردگی در دانشجویان داشتند. براساس این یافتهها میتوان نتیجه گرفت که در تایید فرضیات پژوهش اضطراب صفت و عدم تحمل بلاتکلیفی به شیوههای مستقیم و غیرمستقیم نشانههای افسردگی در دانشجویان را تحت تاثیر قرار میدهند و نقش پویایی در نشانههای افسردگی ایفا میکنند.