طراحی مقیاس امکانسنجی برنامههای آموزشی و رواندرمانی: راهنمایی برای پژوهشگران
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 کاندیدای دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.48308/apsy.2021.224241.1190چکیده
هدف: اثربخشی مداخلات و برنامههای آموزشی و درمانی در قالب مطالعات مداخلهای، نیازمند ارزیابی اولیه برنامه و امکانپذیر بودن اجرای آن است که در قالب مطالعه امکانسنجی فراهم میشود. هدف این مطالعه ارائه یک بررسی دقیق از مطالعه امکانسنجی و مؤلفههای آن و همچنین طراحی یک چکلیست برای ارزیابی امکانسنجی برنامهها و پروتکلهای روانشناختی است. روش: ابتدا با توجه به مؤلفههای امکانسنجی، یک چکلیست در قالب 54 سؤال تهیه شد. پس از تدوین چک لیست، جهت بررسی نسبت روایی محتوایی و شاخص روایی محتوایی، 12 متخصص با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به میزان تناسب و ضرورت هر سؤال نمره دادند. یافتهها: میزان تناسب سؤالات از 83/. تا 1 به دست آمد، نتایج S-CVI/UA و S-CVI/Ave و آلفای کرونباخ نشان داد چکلیست حاضر از شاخص روایی محتوایی و پایایی بالایی برخوردار است. نتیجهگیری: مطالعات امکانسنجی برای اجرای موفقیتآمیز مداخلات آزمایشی کنترل شده تصادفی به عنوان یکی از مطالعات مهم برای حمایت از اثربخشی مداخله، حیاتی است و شواهد محکمی برای قابل قبول بودن یک مداخله و امکان اجرای آن در بلندمدت فراهم میکنند.