مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی فراتشخیصی، ذهنآگاهی، رفتاردرمانی دیالکتیکی با CBT بر انعطافناپذیری روانشناختی درد افراد مبتلا به درد مزمن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی،گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دکتری روانشناسی، دانشیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشگاه اصفهان-دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی
4 دکتری روانشناسی، استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.48308/apsy.2023.232064.1503چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسة اثربخشی درمان ترکیبی فراتشخیصی، ذهنآگاهی و رفتاردرمانی دیالکتیکی با درمان شناختی رفتاری بر انعطافناپذیری روانشناختی درد در افراد مبتلا به درد مزمن همبود با مشکلات هیجانی انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری با گروه گواه بود. روش نمونهگیری، هدفمند بود. بدین ترتیب که از میان افراد مبتلا به اختلال درد مزمن همبود با مشکلات هیجانی، تعداد 45 نفر انتخاب شد و سپس در سه گروه درمان ترکیبی، رفتاردرمانی شناختی و گروه گواه گمارده شد. از مقیاس انعطافناپذیری روانشناختی درد استفاده شد. از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که تأثیر زمان اندازهگیری، اثر متقابل بین زمان اندازهگیری و گروه، و تأثیر گروه بر میانگین نمرات اجتناب از درد، آمیختگی شناختی و انعطافناپذیری روانشناختی درد کل معنادار بود. میانگین نمرات اجتناب از درد و انعطافناپذیری درد کل در گروههای درمان ترکیبی و درمان شناختی رفتاری، به طور معناداری کمتر از گروه گواه شدند، اما گروه درمان ترکیبی با گروه درمان شناختی رفتاری تفاوت معناداری نداشت. میانگین نمرات آمیختگی شناختی گروه درمان ترکیبی به طور معناداری کمتر از گروههای درمان شناختی رفتاری و گواه شد. نتیجهگیری: درمان ترکیبی و درمان شناختی رفتاری را میتوان به صورت درمان کاربردی برای کاهش انعطافناپذیری روانشناختی درد در افراد مبتلا به درد مزمن همبود با مشکلات هیجانی استفاده نمود. بنابراین، پیشنهاد میشود این درمانها در بیماران مبتلا به درد مزمن به کار گرفته شود.
