مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و هیپنوتراپی شناختی-رفتاری بر تحمل پریشانی زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.
3 دکتری برنامه ریزی تحصیلی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.
4 کارشناسی روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی
5 دانشجوی دکتری، روان شناسی عمومی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران.
6 کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه آیت الله آملی، مازندران، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.17494چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و هیپنوتراپی شناختی-رفتاری بر تحمل پریشانی زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری را کلیه زنان 25 تا 40 ساله شهر ساری دارای اختلال ملال پیش از قاعدگی در سال 1399 تشکیل میدادند که توسط متخصص زنان به مراکز مشاوره روانشناختی ارجاع داده شده بودند. 45 نفر از این جامعه به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری گمارده شدند. ابزار پژوهش عبارت بودند از: مقیاس تحمل پریشانی (DTS) و پرسشنامه غربالگری علایم قبل از قاعدگی (PSST). درمان مبتنی بر شفقت در 8 جلسه 90 دقیقهای و هیپنوتراپی شناختی-رفتاری نیز در 8 جلسه 90 دقیقهای اجرا گردید. در ضمن گروه کنترل در حین اجرای پژوهش مداخلهای دریافت نکرد. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس آمیخته استفاده شد. نتایج نشان داد که هر دو گروه درمان متمرکز بر شفقت و هیپنوتراپی شناختی-رفتاری در مقایسه با گروه کنترل اثربخشی معنادار و پایداری داشته است (0/001=P). همچنین نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش تفاوت معناداری وجود ندارد (0/05<P). نتایج بیانگر این بود که روانشناسان و متخصصان میتواند از درمان متمرکز بر شفقت و هیپنوتراپی شناختی-رفتاری برای بهبود تحمل پریشانی در زنان دچار اختلال ملال پیش از قاعدگی استفاده نمایند.
