مقایسه روش های سیستم استنتاج فازی و تحلیل سلسل مراتبی فازی برای مطالعه توسعه کارست مطالعه موردی: استان خوزستان، شیرین بهار

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید چمران اهواز

2 عضو هیئت علمی دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشجوی کارشناسی ارشد آب شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز

4 دانشجوی کارشناشی ارشد، دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم زمین

doi
10.22034/hydro.2018.5824
چکیده

 حفر چاه و بهره­برداری بی‌رویه از منابع آب آبرفتی، وضعیت بدی برای بسیاری از آبخوان­های آبرفتی در دشت­های کشور ایجاد کرده است با توجه به این شرایط، تمایل برای استفاده از منابع آب کارستی که کمتر به آن توجه شده بود، رو به افزایش است. در این پژوهش با در نظر گرفتن برخی معیارهای توسعه کارست مانند لیتولوژی، ارتفاع، شیب، بارش، دما، شاخص پوشش گیاهی، تراکم آبراهه، تراکم خطواره، تراکم تقاطع خطواره، فاصله از خطواره، فاصله از تقاطع خطواره و به‌کارگیری روش‌های سیستم استنتاج فازی و تحلیل سلسله مراتبی فازی، مدل­سازی توسعه کارست انجام شده است. نتایج نشان داد که در روش سیستم استنتاج فازی پهنه­های با توسعه زیاد و خیلی زیاد 79.1درصد از مساحت منطقه را پوشش می­دهد درحالی که این عدد در روش تحلیل سلسله مراتبی فازی 26 درصد می­باشد. برای صحت­سنجی وزن­های بکار گرفته شده در روش تحلیل سلسله مراتبی فازی، آنالیز حساسیت  5± و 10± درصد انجام شده است.