تدوین بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد-نوجوان و تعیین اثربخشی آن بر کیفیت تعامل والد-نوجوان و سازگاری نوجوانان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی مشاوره، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 استاد گروه مشاوره دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.17343چکیده
پژوهش حاضر با هدف تدوین بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان و تعیین اثربخشی آن بر کیفیت تعامل والد-نوجوان و سازگاری نوجوانان انجام گرفت. روش پژوهش کیفی، پدیدارشناختی و روش پژوهش در قسمت کمی، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان شهر اصفهان در سال تحصیلی 1400-1399 بود که در دوره دوم متوسطه مشغول به تحصیل هستند. نمونه در قسمت کیفی شامل 19 نوجوان بود که به شکل هدفمند انتخاب و تحت مصاحبه عمیق قرار گرفتند. در قسمت کمی نیز در این پژوهش تعداد 35 نوجوان با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 نوجوان در گروه آزمایش و 17 نوجوان در گروه گواه). مادران نوجوانان حاضر در گروه آزمایش، بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان را طی 9 هفته در 9 جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. پیشآزمون قبل از اجرای مداخله و پسآزمون پس از اتمام مداخله اجرا شد. دو ماه بعد نیز مرحله پیگیری اجرا شد. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه رابطه والد- فرزندی (فاین، مورلند و شوبل، 1983) و پرسشنامه سازگاری فردی-اجتماعی کالیفرنیا (کلارک و همکاران، 1953) بود. نتایج نشان داد که بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان از نظر متخصصان دارای روایی محتوایی کافی است. همچنین این بسته مشاورهای بر کیفیت تعامل والد-نوجوان (0001>P؛ 0/69=Eta؛ 74/01=F) و سازگاری فردی (0001>P؛ 0/59=Eta؛ 47/73=F) و اجتماعی (0001>P؛ 0/63=Eta؛ 57/24=F) نوجوانان تاثیر داشته است.