اثربخشی مداخله مبتنی بر شفقت به خود بر بحران هویت میانسالی و اضطراب مرگ میانسالان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکدهی علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
3 کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، دانشکدهی علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
4 دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.17337چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله مبتنی بر شفقت به خود بر بحران هویت میانسالی و اضطراب مرگ میانسالان شهر اصفهان بود. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون– پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل650 زن بازنشسته سازمان بهزیستی شهر اصفهان در رده سنی 40 تا 60 سال در سال۱۳۹۹ بودند که تعداد ۳۰ نفر شامل دو گروه 1۵ نفره جهت گروههای آزمایش و گواه به روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه بحران هویت میانسالی رجائی و همکاران (1387) و پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1970) استفاده شد. ابتدا پرسشنامههای بحران هویت میانسالی و اضطراب مرگ با شرایط یکسان بر روی گروهها انجام شد. سپس یک دوره آموزش 8 جلسهای مداخله مبتنی بر شفقت به خود بر اساس رویکرد شفقت درمانی گیلبرت (2009) بر روی گروه آزمایش انجام گرفت در حالی که گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکردند و پس از اتمام جلسات آموزش پس آزمون بحران هویت میانسالی و اضطراب مرگ از دو گروه به عمل آمد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داده که مداخله مبتنی بر شفقت در گروه آزمایش کاهش معناداری در بحران هویت میانسالی و اضطراب مرگ به وجود آورده است. میتوان نتیجهگیری کرد مداخله مبتنی بر شفقت به خود باعث کاهش بحران هویت در میانسالان و رسیدن افراد به یک هویت موفق و کاهش اضطراب مرگ میگردد.