فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دانش‌آموزان دیرآموز اغلب در شکاف آموزش و پرورش عادی و ویژه قرار می‌گیرند و فراموش می‌شوند، در حالی‌که بررسی ویژگی-های روان‌شناختی این گروه از دانش‌آموزان از ضروریات است. پژوهش حاضر با هدف سنجش تأثیر برنامه آموزش کفایت اجتماعی بر هوش هیجانی، ابراز وجود و خودکارآمدی دانش‌آموزان دیرآموز انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس-آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دیرآموز پسر پایه نهم شهر اهواز در سال تحصیلی 1401- 1402 بود. تعداد 50 نفر از این دانش‌آموزان به‌شیوه نمونه‌گیری تصادفی منظم انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت مداخله برنامه کفایت اجتماعی قرار گرفت. جهت اندازه‌گیری هوش هیجانی از آزمون هوش هیجانی گلمن (1998)، برای سنجش ابراز وجود گمبریل و ریچی (1975) با پایایی 0/88و به‌منظور ارزیابی خودکارآمدی از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس (1982) با پایایی 0/79 استفاده گردید. نتیجه آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که هوش هیجانی گروه‌های پژوهش در پس‌آزمون با یکدیگر تفاوت معناداری ندارند. اما ابراز وجود و خودکارآمدی گروه آزمایش نسبت به گواه بعد از مداخله افزایش یافته است و دو گروه با یکدیگر تفاوت معنادار آماری داشتند (p≤0/05). در نتیجه می‌توان از برنامه آموزش کفایت اجتماعی به‌عنوان یک روش مداخله‌ای جهت ارتقاء خودکارآمدی و افزایش ابراز وجود دانش‌آموزان دیرآموز بهره برد تا آنها بتوانند در جامعه به‌عنوان شهروندانی مستقل و کارآمد ظاهر شوند.