کاربرد رویکرد استوار فازی به منظور مکانیابی - مسیریابی تسهیلات جمعآوری پسماندهای شهری با استفاده از الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
doi
10.22119/jte.2022.366683.2626چکیده
امروزه مسأله مکانیابی مخازن زباله و مسیریابی خودروهای جمع آوری پسماند در ارتباط نزدیک با سلامت جامعه و همچنین محیط زیست دارد. در این مقاله، مسأله مکانیابی- مسیریابی کمان دوره ای همراه با ایستگاههای تخلیه میانی در شرایط عدم قطعیت مورد بررسی قرار میگیرد که هدف آن کاهش تعداد مکانهای فعال جهت جمعآوری پسماند در سطح شهر بوشهر، تعیین مسیرهای بهینه جهت سرویس دهی تمامی یالهای دارای تقاضای شبکه گراف شهری در طول هفته و تعداد وسایل نقلیه موردنیاز است. یک مدل برنامهریزی خطی عدد صحیح مختلط همراه با در نظر گرفتن تقاضای فازی برای بهینهسازی مسأله توسعه داده میشود و برای حل تقریبی مسأله از در ابعاد بزرگ الگوریتم ژنتیک چند هدفه استفاده می شود. برای ارزیابی کارایی الگوریتم پیشنهادی، از حل کننده CPLEXنرم افزار GAMSدر حل مسائل با ابعاد کوچک و متوسط بهره برده می شود. در پژوهش حاضر از آنجا که در مسأله برنامهریزی مدیریت پسماند شناسایی دقیق و صحیح توزیع پارامترها خیلی مشکل است و اغلب دادههای مورد نیاز از عدم قطعیت برخوردار هستند برای مدلسازی مسأله پژوهش از رویکرد بهینهسازی استوار و رویکرد فازی شهودی استفاده شده است. نتایج انجام این پژوهش نشان میدهد که مقدار توابع هدف تعیین شده در روش استوار فازی نسبت به روش قطعی از مقدار کمتری برخوردار است. از دیگر نتایج این پژوهش میتوان به کاهش 9 درصدی در میزان استفاده از مخازن مورد نیاز تخصیص داده شده به مکانهای جمعآوری پسماند و همچنین کاهش 52 درصدی مکان های فعال جهت جمعآوری پسماند اشاره نمود.