فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: مقیاس تجدیدنظرشدۀ دلبستگی بزرگسال، سنجۀ خودگزارش‌دهی شناخته‌شده‌ای برای اهداف پژوهشی است. ساختار سه‌عاملی این مقیاس، علی‌رغم فقدان شواهدی که از ویژگی‌های روان‌سنجی آن حمایت کنند، سال‌ها در جمعیت‌های ایرانی به کار گرفته شده است. مطالعۀ حاضر هدف در بررسی ساختار عاملی، روایی همگرا و پایایی مقیاس تجدیدنظرشدۀ دلبستگی بزرگسال در بزرگسالان جامعۀ ایرانی داشت. روش: نمونه‌ای متشکل از 605 شرکت‌کننده (354 زن، 251 مرد)، به‌طور تصادفی و با هدف تحلیل عاملی به دو نمونۀ مجزا (302 = 2n، 303 = 1n) تقسیم شدند. علاوه بر مقیاس تجدیدنظرشدۀ دلبستگی بزرگسال، سنجه‌هایی از ذهنی‌سازی، بدتنظیمی هیجان و اختلال شخصیت مرزی اجرا شدند. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی برای ارزیابی ساختارهای عاملی پیشنهادشده در نسخۀ اصلی به کار گرفته شدند. یافته‌ها: در مجموع، تحلیل عاملی حاکی از آن بود که ساختار دوعاملی (اضطراب و اجتناب) برازش بهتری با داده‌ها دارد. به‌دلیل بار عاملی ضعیف، شش گویه حذف شدند و در نتیجه مقیاسی 12 ‌گویه‌ای به دست آمد. مضاف بر این، اضطراب و اجتناب با ابزارهای مرتبط با دلبستگی همبستگی معنا‌داری نشان دادند (001/0p<) و همسانی درونی‌شان نیز قابل قبول بود (به‌ترتیب α برابر با 83/0 و 76/0). نتیجه‌گیری: یافته‌های ما با بنیان‌های نظری پیشین همخوان بود و از نسخۀ ایرانی مقیاس تجدیدنظرشدۀ دلبستگی بزرگسال برای استفاده در جمعیت عمومی حمایت کرد.