ارزیابی کیفیت آب زیرزمینی استان بوشهر با استفاده از شاخص کیفی آب
نویسندگان
1 دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران
2 موسسه آب و فاضلاب روستایی بوشهر
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه خلیج فارس
4 عضو هیات علمی/ دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
doi
10.22034/hydro.2017.5001چکیده
منابع آب زیرزمینی در آبخوانهای استان بوشهر به شدت تحت تأثیر عواملی نظیر نزدیکی به دریا، شوری بالا، قرارگیری بر روی منابع عظیم نفت و گاز و همچنین پساب کشاورزی قرار دارند. بنابراین لزوم ارزیابی وضعیت کیفی آب امری ضروری به نظر میرسد. در این پژوهش با آزمایش و تعیین پارامترهای شیمیایی نمونه آبهای برداشتی از چاههای آب شرب در استان بوشهر در طی مهر و مومهای 1387 تا 1390، شاخصهای کیفی آب (WQI)و سایر پارامترهای شیمیایی مؤثر محاسبه شد. تعداد 360 نمونه آب در مهر و مومهای 87 تا 90 (4 دوره)، از چاههای مـورد بهرهبرداری در نقـاط مختلف استان جمعآوری شد . با رسم منحنیهای هم شاخص کیفی آب زیرزمینی، نمایی واضح از کیفیت آب در شهرستانهای مختلف استان بوشهر به دست آمد. بر این اساس، آب در شهرستان جم بهترین کیفیت را دارد و پـس از آن به ترتیب شهرسـتان دشتستان و شهرستان دشتی قرار میگیرند. شهرستان کنگان در مقایسه، نامناسبترین کیفیت آب را دارا میباشد. بهطور کلی، روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی در استان بوشهر در طی مهر و مومهای مورد مطالعه منفی است و مدیریت منابع آب زیرزمینی در استان بوشهر ضروری به نظر میرسد.