اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودتنظیمگری هیجانی و تبعیت از درمان افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری قلب
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی عمومی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی عمومی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.
3 دانشیار، گروه تخصصی قلب و عروق، فلوشیپ اکوکاردیوگرافی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2024.16651چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودتنظیمگری هیجانی و تبعیت از درمان افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری قلب انجام شد. پژوهش حاضر کمی از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش را افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری قلب مراجعه کننده به بیمارستانهای قلب شهرستان همدان در فصل بهار سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 27 بیمار مبتلا به عروق کرونری قلب با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و با شیوه تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (14 بیمار در گروه آزمایش و 13 بیمار در گروه گواه). بیماران حاضر در گروه آزمایش مداخله شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی را طی 8 هفته در 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه خودتنظیمگری هیجانی (گروس و جان، 2003) و پرسشنامه تبعیت از درمان (موریسکی و همکاران، 2008) استفاده شد. دادههای حاصل با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودتنظیمگری هیجانی و تبعیت از درمان افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری قلب تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی با بهرهگیری از فعالیتها و نگرش ذهنآگاهانه و پرداختن به احساسات و هیجان و شناختهای مشکلساز میتواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت بهبود خودتنظیمگری هیجانی و تبعیت از درمان افراد مبتلا به بیماری عروق کرونری قلب مورد استفاده قرار گیرد.