علل کاهش خویشتنداری جنسی در جوانان دارای رفتار پرخطر جنسی: یک پژوهش کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران.
2 استاد مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج)، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد قشم ، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران.
doi
10.48308/apsy.2022.226863.1305چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته جوانانی انجام گرفت که رفتار پرخطر جنسی داشتند. روش: رویکرد مورد مطالعه در این پژوهش کیفی و از نوع داده بنیاد بود. تعداد 16 نوجوان که تجربه رفتار پرخطر جنسی داشتند و متمایل به همکاری با پژوهشگر بودند با شیوه نمونه گیری نظری انتخاب شدند. این افراد با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته به صورت عمیق مورد بررسی قرار گرفتند. بعد از تحلیل داده ها به شیوه استراوس و کوربین (1990) در مجموع 58 مفهوم، 15 مقوله اولیه و سه مقوله ثانویه استخراج شدند.یافته ها: این مقوله ها عبارت بودند از: 1- عوامل مستعد کننده (سستی باورهای مذهبی، مشکل ساختاری خانواده، تجارب و آگاهی های جنسی در کودکی، سوء استفاده دوره کودکی و مشکلات رشدی)؛ 2- عوامل درگیر کننده (دسترسی به محرک های جنسی، تاثیر از روابط دوستی، عادی انگاری و کاهش شرم و گناه، ضعف اعتماد به نفس یا جراتمندی جنسی، ضعف آگاهی و نگرش جنسی، و دسترسی راحت به روابط جنسی)؛ و 3- وجود انحرافات جنسی(داشتن تجاربی از انحرافات جنسی، کسب پاداشهای هیجانی، وجود وسوسههای جنسی و جستجوی حداکثر هیجان جنسی). نتیجه گیری: می توان گفت که رفتار پرخطر جنسی در اثر تعامل عوامل متعددی بروز می کند، و برای پیشگیری از بروز چنین رفتارهایی نیاز به همکاریهای مشترک خانواده، مدرسه و جامعه داریم.