رئالیسم نئوکلاسیک و سیاست خارجی آمریکا؛ تحلیلی نظری بر فهم سیاست خارجی ایالات متحده
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران
2 عضو هیئت علمی و مدیر گروه روابط بینالملل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران (نویسنده مسئول).
doi
چکیده
تأثیر گرو ههای ذینفع در داخل کشورها بر شکل دهی سیاست خارجی، متغیری طلایی برای صاحبنظران واقعگرایی نئوکلاسیک در تحلیل سیاست خارجی متفاوت دولتها بوده است. تحلیل رئالیسم نئوکلاسیک، به طور معمول تحلیلی چندسطحی است که همزمان به تحلیل نظام و واحد دولت پرداخته و با ادغام عوامل سیستمیک و داخلی، نظریة منسجم و سازگارتری از سیاست خارجی ارائه می دهد. این نظریه باعث ایجاد سازشی معتبر بین نیاز به دقت نظری و پذیرش جنبه های درهم پیچیدة گزینه های سیاست خارجی-با در نظرداشتن توأمان عوامل ساختاری در کنار عوامل داخلی-می شود. به این دلیل، مدعای مقاله آن است که واقعگرایی نئوکلاسیک چارچوب نظری منسجم تری در فهم سیاست خارجی آمریکا به دست می دهد. نویسندگان در چارچوب واقعگرایی نئوکلاسیک، به بررسی نقش گروههای ذینفع، از جمله گروههای ذینفع قومی، در شکل دهی به سیاست خارجی ایالات متحده پرداخته اند؛ به نحوی که مکانیزم عمل این گروههای ذینفع، با هدف متأثرساختن سیاست خارجی ایالات متحده، به ویژه از طریق لابی با کنگره شکل می گیرد.