اثر برنامه هنردرمانی مادرمحور بر رفتارهای کلیشهایی، مهارتهای کلامی و تعاملات اجتماعی کودکان اتیسم
نویسندگان
1 دانشیار عضو هیت علمی دانشگاه شهیدبهشتی
2 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
doi
10.48308/apsy.2021.223579.1140چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی هنردرمانی مادرمحور بر کاهش و بهبود مشکلات اساسی این کودکان درحیطه مهارتهای کلامی، تعاملات اجتماعی و رفتارهایکلیشهایی آنها انجام شد. نقص مداوم در ارتباط اجتماعی و همچنین وجود رفتارها و حرکات محدود، تکراری، کلیشهایی و یکنواخت از علائم طیف اتیسم است که نیاز به مداخلات را در این کودکان ضروری میسازد. روش: روش مورد استفاده در پژوهش، روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون _ پسآزمون، همراه با گروه کنترل و پیگیری (دوماهه) است. تعداد بیست مادر و کودک دارای اختلال طیف اتیسم (واجد ملاکهای ورود) از میان مادران و کودکانی که به کلینیک آموزش و پژوهش کودکان با اختلال ویژه دانشگاه شهیدبهشتی مراجعه کردند، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه ده نفره آزمایش و گواه قرار داده شدند. هر دو گروه در سه مرحله، پیش و پس از مداخله و دو ماه بعد از مداخله، به مقیاس درجه بندی اتیسم گیلیام پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از شاخصهای توصیفی و روشهای آماری t استیودنت و تحلیل واریانس آمیخته استفاده شدهاست.یافتهها: یافتهها نشان داد که برنامه هنردرمانی مادرمحور به طور معناداری مشکلات اساسی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم در گروه آزمایش را بهبود بخشیده است یعنی مهارتهای کلامی ( 046/0 sig=؛ 13/4 F=) و تعاملات اجتماعی (011/0 sig=؛ 12/7 F=) افزایش و رفتارهای کلیشه ایی ( 001/0 sig<؛ 83/43 F=) کاهش یافته است. نتیجهگیری: بنابراین اثربخشی برنامه هنردرمانی مادرمحور تائید گردید و میتوان از این برنامه در مراکز درمانی و توانبخشی کودکان اتیستیک استفاده نمود.