اثربخشی برنامه مداخله‌ای کودکان طلاق بر ادراک کودکان از طلاق والدین: پژوهش مورد منفرد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

3 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.48308/apsy.2022.225118.1229
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر برنامه مداخله ­ای کودکان طلاق بر ادراک کودکان از طلاق والدین بود. روش: روش پژوهشی مورد منفرد (A-B) و جامعه آماری پژوهش، شامل کودکان دختر طلاق شهر بومهن بود که از میان آنها سه کودک از طریق نمونه ­گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده­ ها، پرسشنامه 31 سؤالی محقق ساخته ادراک کودکان از طلاق والدین (CPPDQ) استفاده شد. روایی پرسشنامه ­بر اساس روایی محتوایی و صوری مورد تأیید متخصصان قرار گرفته و پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرانباخ برای کل پرسشنامه 86/0 گزارش شده است. پس از یک جلسه خط پایه برای هر کودک برنامه مداخله­ ای به هر یک از کودکان، به صورت انفرادی در 8 جلسه هفتگی هر جلسه 45 دقیقه ارائه و ادراک کودکان بعد از هر جلسه، و در مرحله پیگیری مجددأ اندازه ­گیری، و داده­ ها بر اساس تحلیل دیداری و شاخص ­های آماری توصیفی تحلیل شد. یافته­ ها: یافته ­ها نشان داد برای هر سه آزمودنی میانگین، میانه، روند و درصد غیرهمپوشی داده ­های مداخله بر ادراک شرکت­ کنندگان مؤثر بود و برنامه مداخله ­ای کودکان طلاق در افزایش احساسات و نگرش مثبت، کاهش احساسات منفی نسبت به طلاق والدین، بهبود روابط با والدین و همسالان و افزایش احساس شایستگی در کودکان مؤثر بوده است. نتیجه ­گیری: بر اساس نتایج، برنامه مداخله ­ای کودکان طلاق را می ­توان به عنوان روشی مؤثر برای بهبود ادراک کودکان در واکنش به طلاق والدین­شان تلقی کرد و در مراکز مشاوره و آموزشی می­توان از آن استفاده کرد.