مدل یابی بهزیستی ادراک شده نوجوانان بر اساس همکاری ادراک شده والدینی در فرآیند فرزندپروری: نقش میانجیگری دلبستگی به والدین
نویسندگان
1 استادیار مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 دانشیار روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 دانشگاه یزد
doi
10.48308/apsy.2022.225120.1235چکیده
هدف: روابط میان اعضای خانواده یکی از عوامل تأثیرگذار بر میزان ادراک نوجوانان از بهزیستی است. ازاینرو هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجیگری دلبستگی به والدین در رابطه بین همکاری ادراک شده والدینی و بهزیستی ادراک شده نوجوان بود. روش: جامعه پژوهش شامل کلیه والدین (پدر و مادر) نوجوانان 18-12 ساله به همراه فرزند نوجوان آنها در شهر اصفهان بودند، که از میان آنها 482 نفر از والدین (241 پدر و 241 مادر) و 241 فرزند با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. شرکتکنندگان به ترتیب به پرسشنامه های دلبستگی به والدین (lPPA) کیفیت زندگی کید اسکرین (KIDSCREEN-10) و روابط همکاری ادراک شده والدینی (CRS-Brief) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزارهای 23-spss و 23-Amos تحلیل شدند. یافتهها: نتایج شاخصهای برازندگی حاکی از برازش مدل پیشنهادی بود و دلبستگی نوجوان به پدر (001/0˂P) و مادر (001/0˂P) توانست نقش میانجیگر را در رابطه ی همکاری ادراک شده والدینی و بهزیستی ادراک شده ی نوجوان ایفا کند. لازم به ذکر است که مسیرهای مستقیم همکاری ادراک شده والدینی به بهزیستی ادراکشده برای پدر (16/0 P=) و همینطور مادر (22/0 P=) معنادار نبود. نتیجه گیری: بر این اساس با در نظر گرفتن نقش متغیرهایی چون همکاری ادراک شده والدینی، دلبستگی نوجوان به والدین و بهزیستی ادراکشده، همکاری هرکدام از والدین و ایفای نقش مؤثر درزمینه پرورش فرزند میتواند بهواسطه ایجاد دلبستگی ایمن بیشتر بر بهزیستی روانشناختی فرزندان تأثیر بگذارد.