کاربرد تکنیک زمین آمار برای ارزیابی کیفیت آب زیرزمینی دشت فومنات استان گیلان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد منابع آب، دانشگاه بوعلی سینا همدان
2 همدان دانشگاه بوعلی سینا دانشکده کشاورزی کروه مهندسی آب
3 استادیار گروه مهندسی آب دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.22034/hydro.2016.4825چکیده
آبهای زیرزمینی مهمترین منبع تأمین آب مورد نیاز شرب و کشاورزی میباشند بنابراین اطلاع از کیفیت آن جهت مدیریت صحیح منابع آب ضروری است. در این پژوهش از اطلاعات کیفی 42 حلقه چاه مشاهداتی برای سالهای 92-83 به منظور تعیین بهترین روش میانیابی و تحلیل مکانی کیفیت آب زیرزمینی برای مصارف کشاورزی است .. رابطه تجربی بین TDS و EC برای منطقه فومنات با رابطه جهانی آن تفاوت چندانی نداشت. همچنین مشخص شد SAR منطقه بیشتر متأثر از غلظت Na بود. کیفیت آب منطقه براساس طبقهبندی ویلکاکس در ردهی کمی شور و شور قرار گرفت. تجزیه و تحلیل مقایسهای بین روشهای زمین آمار (کریجینگ، کوکریجینگ و معکوس فاصله وزنی) نشان داد که روش کوکریجینگ به طور میانگین با RMSE به مقدار 655/9 و MAE به مقدار 755/6 وR2 به میزان 6/0 نتایج بهتری در برآورد غلظت پارامترهای کیفی در منطقه مورد بررسی داشت. با بررسی نقشه تغییرات مکانی EC و SAR در بازه 5 ساله (87-82 و92-87 ) مشخص شد که غلظت آنها در شرق دشت بیشتر از غرب و در مرکز دشت دارای روند افزایش غلظت بوده است. همچنین حاشیههای غرب و جنوب غربی دشت بهترین مناطق برای مصارف کشاورزی از نظر غلظت کمتر EC و SAR میباشند.