بررسی اثر عناصر روی و آهن به فرم نانو بر رشد و عملکرد ارقام لوبیا تحت تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
2 دانشیار گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
3 دانشجوی دکتری گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
4 استادیار گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
5 دانشیار گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز
doi
10.22077/escs.2020.2392.1621چکیده
به منظور بررسی تاثیر سطوح آبیاری و محلولپاشی عناصر روی و آهن به فرم نانو بر رشد و عملکرد لوبیا چیتی (Phaseolus vulgaris. L)، آزمایشی بصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز طی دو سال زراعی 96-95 و 97-96 اجرا شد. شرایط آبیاری شامل: تنش کمآبی (در دو سطح: قطع آبیاری در 50 درصد گلدهی و شاهد یا آبیاری متداول) در کرتهای اصلی، محلول پاشی عناصر کم مصرف ( در چهار سطح: شاهد (بدون محلول پاشی)، محلول پاشی نانوذرات کود روی (با غلظت 1.5 در هزار)، نانوذرات کود آهن (با غلظت 2 در هزار) و ترکیب آنها (با غلظت 2 در هزار برای نانوذرات کود آهن و 1.5 برای نانوذرات کود روی) و ارقام لوبیای چیتی مورد آزمایش (چهار رقم: صدری، غفار، Cos 16 و کوشا) به عنوان فاکتورهای آزمایش بودند که در کرتهای فرعی قرار گرفتند. اعمال تنش کمآبی باعث کاهش ارزش صفات عملکرد دانه، وزن صد دانه، تعداد دانه در غلاف و تعداد غلاف در بوته شد ولی محلولپاشی عناصر روی و آهن به فرم نانو توانست اثر سوء تنش کمآبی را تعدیل کند. بیشترین میزان وزن صد دانه در رقم صدری مشاهده شد که با رقم غفار تفاوت معنیداری نداشتند و بعد از آنها ارقام کوشا و Cos 16 قرار داشتند. در هر دو شرایط آبیاری عادی و تنش کمآبی بیشترین میزان عملکرد دانه، تعداد دانه در غلاف و تعداد غلاف بوته در رقم Cos 16 مشاهده شد.بررسی اثرات متقابل نشان داد که محلولپاشی توام آهن و روی در هر دو سال آزمایش بیشترین تاثیر در بهبود آثار تنش کمآبی بر عملکرد، تعداد دانه در غلاف و تعداد غلاف در بوته ارقام لوبیا داشت. مصرف توام عناصر آهن و روی برای محلولپاشی ارقام لوبیای تحت وضعیت تنش کمآبی مطلوب به نظر میرسد.