اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان بر روحیه علمی و خودناتوان سازی تحصیلی دانش آموزان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
2 کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
doi
10.22034/jmpr.2023.55063.5395چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان بر روحیه علمی و خودناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان بود. این پژوهش به شیوه نیمهآزمایشی و از نوع طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانشآموزان دوره دوم ابتدایی در سال تحصیلی 1400-1399 شهر تبریز بودند که از جامعه حاضر تعداد 60 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شده و در دو گروه مداخله و کنترل (30 نفر برای هر گروه) قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه روحیه علمی (ساعتچی و کامیاری، 1395) و مقیاس خودناتوان سازی (برگاس و جونز، 2001) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان بر روحیه علمی و خودناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان تأثیر دارد. در واقع آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان باعث افزایش روحیه علمی و کاهش خودناتوانسازی تحصیلی در دانشآموزان میشود. بنابراین توجه به راهبردهای یادگیری خودگردان نقش مهمی در روحیه علمی و خودناتوانسازی تحصیلی دانشآموزان دارد.