فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

 هدف: هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثربخشی طرح‌واره‌درمانی و واقعیت‌درمانی بر انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خودتنظیمی هیجانی مربیان پیش‌دبستانی شهرستان شهرکرد بود. روش: جامعه آماری کلیة مربیان پیش‌دبستانی شهرستان شهرکردبودند که از بین آنها تعداد 45 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در 2 گروه آزمایش و1 گروه کنترل (هر کدام 15 نفر) گمارده شدند. ابزار اندازه‌گیری پژوهش شامل پرسشنامه‌های انعطاف‌پذیری روان‌شناختی (بوند و همکاران، 2011) و خودتنظیمی هیجانی(مارس، 1983) بود که طی سه مرحلة پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 3 ماهه تکمیل شد. داده‌های به دست آمده با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد تنها طرح­واره درمانی بر تعدیل میانگین نمرات انعطاف‌پذیری روان‌شناختی تاثیر پایدار داشته است (05/0 >P)؛ ولی هر دو روش طرح‌واره درمانی و واقعیت‌درمانی بر افزایش میانگین نمرات خودتنظیمی هیجانی تاثیر پایدار داشتند (05/0 >P). نتیجه‌گیری: نتیجه­ گیری شد که می‌توان از دو روش طرح­واره درمانی گروهی در درجة اول و از  واقعیت‌درمانی گروهی در درجة بعدی برای بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خوتنظیمی هیجانی مربیان پیش ­دبستانی استفاده کرد.