اثربخشی بسته ترکیبی چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی بر استقامت و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دچار درماندگی آموخته شده
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.55131.5404چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بسته ترکیبی چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی بر استقامت و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دچار درماندگی آموخته شده انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سه مرحلهای (پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری) و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشآموزان دچار درماندگی آموخته شده دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی 1401-1400 بود. در این پژوهش تعداد 34 دانشآموز دچار درماندگی آموخته شده با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش (18 دانشآموز) و گواه (16 دانشآموز) جایدهی شدند. گروه آزمایش بسته ترکیبی چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی را طی 12 هفته در 12 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه درماندگی آموخته شده (کوینلس و نلسون، ۱۹۸۸) (LHS)، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی (فردریکز، بلومنفیلد و پاریس، 2004) (AEQ) و پرسشنامه استقامت تحصیلی (ساموئلز، 2004) (ARQ) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثربخشی بسته ترکیبی چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی بر استقامت تحصیلی (F=44.13; Eta=0.58; P<0001) و اشتیاق تحصیلی (F=43; Eta=0.57; P<0001) دانشآموزان دچار درماندگی آموخته شده تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان چنین نتیجه گرفت که بسته ترکیبی چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی با بکارگیری مفاهیم نظری و درمانی مربوط به چشمانداز زمانی و ذهنآگاهی میتواند به عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود استقامت و اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دچار درماندگی آموخته شده مورد استفاده قرار گیرد.