بررسی اثر تنش کمآبی و تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد گلرنگ (.Carthamus tinctorius L) در جنوب کرمان
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، جیرفت
2 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، جیرفت، ایران
doi
10.22077/escs.2020.2526.1665چکیده
به منظور بررسی اثر تراکم بوته و تنش کم آبی بر عملکرد و اجزایی عملکرد گلرنگ رقم محلی اصفهان آزمایشی به صورت کرتهای نواری (استریپ پلات) در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 92 -1391 در اراضی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی جیرفت اجرا شد. عاملهای آزمایش شامل تنش کم آبی به عنوان عامل عمودی در چهار سطح آبیاری کامل (شاهد)، قطع آبیاری در مرحله ظهور تکمهدهی، قطع آبیاری در مرحله 50 درصد گلدهی و قطع آبیاری در مرحله دانهبندی بود و تراکم بوته به عنوان عامل افقی در چهار سطح شامل تراکم 30، 35، 40 و 45 بوته در هر مترمربع بود. نتایج نشان داد که اثر تنش کم آبی و تراکم بوته بر عملکرد و اجزایی عملکرد دانه معنی دار بود. به طوری که با کاربرد تنش کم آبی ارتفاع بوته، وزن هزار دانه، تعداد طبق، دانه در طبق، عملکرد دانه و مقدار روغن به طور معنی دار کاهش یافت. قطع آبیاری در مرحله ظهور تکمهدهی و دانهبندی به ترتیب بیشترین و کمترین تاثیر در کاهش عملکرد دانه و روغن داشتند. بیشترین عملکرد دانه و روغن در شرایط تنش کم آبی از تیمار قطع آبیاری در زمان دانهبندی با تراکم 40 بوته در متر مربع به ترتیب 2852 و 884 کیلوگرم در هکتار بدست آمد. در مقابل کمترین مقدار عملکرد دانه و روغن از تیمار قطع آبیاری در زمان ظهور تکمهدهی با تراکم 45 بوته در متر مربع به ترتیب 718 و 204 کیلوگرم در هکتار حاصل شد. همچنین، بیشترین عملکرد دانه و روغن در شرایط بدون تنش (شاهد) با تراکم 40 بوته در متر مربع به ترتیب با مقادیر 4101 و 1239 کیلوگرم در هکتار بود.