بررسی اثر جایگزینی میکروسیلیس بر رفتار مکانیکی بتن ژئوپلیمری پایه سرباره

نویسندگان

1 استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

2 دانشجوی دکتراٰ گروه مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه گیلان رشت ایران

3 دانشیار/دانشگاه گیلان

doi
10.22124/jcr.2025.29870.1693
چکیده

در این پژوهش، تأثیر افزودن میکروسیلیس به‌عنوان جایگزینی برای سرباره در بتن ژئوپلیمری بر مقاومت فشاری و کششی بررسی گردید. چهار طرح اختلاط با درصدهای مختلف میکروسیلیس (۰٪، ۵٪، ۱۰٪ و ۱۵٪) به‌عنوان جایگزین سرباره تهیه شد و مقاومت فشاری و کششی آن‌ها در سنین مختلف (۷، ۲۸، ۵۶ و ۹۰ روزه) اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که در سن ۷ روزه، افزایش درصد میکروسیلیس منجر به کاهش مقاومت فشاری و کششی می‌شود، اما این کاهش در سنین بالاتر جبران گردید. در سن ۲۸ روزه، طرح حاوی ۱۰٪ میکروسیلیس بیشترین افزایش را در مقاومت فشاری (۱۲٫۴۰٪) و کششی (۲٫۰۶٪) نشان داد. همچنین در سنین ۵۶ و ۹۰ روزه، طرح ۱۰٪ میکروسیلیس با افزایش‌های چشمگیر در مقاومت فشاری به ترتیب ۱۷٫۳۸٪ و ۱۵٫۱۵٪ مواجه شد. به‌طور کلی، نتایج این تحقیق نشان‌دهنده بهبود قابل توجه خواص مکانیکی بتن ژئوپلیمری با استفاده از ۱۰٪ میکروسیلیس به‌عنوان مقدار بهینه بود. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که استفاده از میکروسیلیس در مقادیر معین می‌تواند به‌ویژه در سنین بالاتر، خواص مکانیکی بتن‌های ژئوپلیمری را به‌طور چشمگیری بهبود بخشد.