متنوعسازی صادرات و نابرابری درآمد در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 کارشناس ارشد اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22034/bs.2023.1995925.2755چکیده
هدف از این مطالعه بررسی تاثیر متنوعسازی صادرات بر نابرابری درآمد در ایران به روش خودرگرسیون با وقفه توزیعی (ARDL) و دادههای دوره زمانی 1363 الی 1397 است. بدین منظور ضریب جینی بهعنوان شاخص نابرابری درآمد در نظر گرفته شده است و تنوعپذیری صادرات با استفاده از شاخص هرفیندال- هیرشمن و بر اساس ارزش صادرات اقلام مختلف صادراتی محاسبه شده است. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل همانباشتگی نشان میدهند تنوعپذیری در ابتدا نابرابری درآمد را افزایش میدهد ولی بعد از رسیدن به سطح خاصی از تنوعپذیری، نابرابری درآمد کاهش مییابد که این نتیجه نشاندهندهی رابطه U معکوس شکل بین نابرابری درآمد و متنوعسازی صادرات است. همچنین فرضیه کوزنتس مبنی بر رابطه U معکوس شکل میان نابرابری و درآمد سرانه نیز پذیرفته میشود. از طرف دیگر، نتایج تجربی نشان میدهند افزایش اندازه دولت سبب افزایش نابرابری درآمد میشود ولی نرخ تورم اثر معنیداری بر نابرابری ندارد. یافتههای این پژوهش دلالتهای سیاستی مهمی به منظور افزایش متنوعسازی صادرات با هدف کاهش نابرابری درآمد دارند.