تدوین مدل علی استفاده مشکلزا از موبایل بر اساس خود-نظمجویی و اهمالکاری تحصیلی با میانجیگری آمادگی برای بیحوصلگی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه پیامنور، گلستان، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2023.26147.2459چکیده
هدف: استفاده مشکلزا از تلفنهمراه در حوزه اجتماعی نیز مشکلاتی را به وجـود آورده اسـت. هدف این پژوهش تدوین مدل علی استفاده مشکلزا از موبایل بر اساس خودنظمجویی و اهمالکاری تحصیلی با میانجیگری آمادگی برای بیحوصلگی بود.روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی، در حوزه طرحهای توصیفی - همبستگی و روش تحلیل از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل تمامی دانشجویان دختر مقطع کارشناسی دانشگاه کوثر بجنورد به تعداد 2200 در سال تحصیلی 1401-1400 بود که حجم نمونه بر اساس حداقل آزمودنی مورد نیاز به ازای متغیرهای آشکار در مدل، تعداد 327 نفر بود. در این پژوهش برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه مقیاس استفاده آسیبزا از تلفنهمراه جنارو (2007)، پرسشنامه خودنظمجویی تحصیلی بوفارد (1998)، پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی راثبلوم (2013) و پرسشنامه آمادگی برای بیحوصلگی فالمن و همکاران (2013) استفاده شد. تحلیل دادهها با روش مدلیابی معادلات ساختاری و استفاده از نرمافزارهای spss و Amos صورت گرفت.یافتهها: یافتهها نشان داد که استفاده آسیبزا از موبایل تأثیر مثبت و معناداری بر آمادگی برای بیحوصلگی دارد (05/0>P). استفاده آسیبزا از موبایل تأثیر معناداری بر خودنظمجویی تحصیلی و اهمالکاری ندارد (05/0<P). آمادگی برای بیحوصلگی تأثیر مثبت و معناداری بر اهمالکاری و تأثیر منفی و معناداری بر خود نظم جویی دارد (05/0>P).نتیجهگیری: با توجه به شاخصها و ضرایب بهدستآمده میتوان نتیجه گرفت که مدل پیشنهادی برای پیشبینی استفاده مشکلزا از موبایل مناسب بوده و دادهها با مدل پژوهش برازش مناسبی داشته است.