اثربخشی قصه درمانی بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابله ای با پیگیری یک ماهه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار, گروه روانشناسی , واحد تبریز, دانشگاه آزاد اسلامی, تبریز, ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.16928چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی قصه درمانی بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی کودکان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای با پیگیری یک ماهه بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشآموزان دختر با اختلال نافرمانی مقابلهای تشکیل میدادند که در سال تحصیلی 99-1398 در مدارس شهر تبریز مشغول به تحصیل بودند که پس از غربالگری، تعداد 40 دانشآموز که نمره بالاتری در مقیاس نافرمانی مقابلهای به دست آورده بودند، انتخاب شده و به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه 20 نفری قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای پرخاشگری شهیم، اضطراب اسپنس و همکاران و ترس اجتماعی ماسیا و همکاران استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و آزمون اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که قصه درمانی بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی دانشآموزان دارای اختلال نافرمانی مقابلهای تأثیر دارد و باعث کاهش پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی در آنها میشود. همچنین نتایج نشان داد که اثربخشی قصه درمانی بر پرخاشگری، اضطراب و ترس اجتماعی پایدار است. توجه به قصه درمانی نقش مهمی در بهبود مشکلات روانشناختی کودکان میتواند داشته باشد.