تأثیر نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم بر برخی ویژگیهای مورفولوژیکی نخود (.Cicer arietinum L) تحت شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، زیستشناسی فیزیولوژی گیاهی، دانشگاه تبریز
2 استاد گروه زیستشناسی دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه زیستشناسی و پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
4 استادیار گروه بقولات پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22077/escs.2020.2485.1654چکیده
خشکی از مهمترین تنشهای محیطی است که رشد و عملکرد گیاهان را تحت تأثیر قرار میدهد. استفاده از نانو ذرات میتواند بهعنوان راهکاری در تعدیل اثرات تنش خشکی مؤثر واقع شود. در همین راستا، تأثیر محلولپاشی نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم در شرایط تنش خشکی روی نخود بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1396 مورد بررسی قرار گرفت. سطوح مختلف تنش خشکی شامل ۴۰، ۶۰ و ۹۰ (به عنوان شاهد) درصد ظرفیت زراعی و محلولپاشی نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم در پنج سطح صفر، ۵، 10، 20 و ۴۰ میلیگرم در لیتر بود. افزایش غلظت نانوذره دیاکسید تیتانیوم تا ۲۰ میلیگرم در لیتر در هر سه سطح تنش خشکی، موجب افزایش شاخص کلروفیل، هدایت روزنهای، تعداد برگ، سطح برگ، وزن خشک برگ، وزن خشک ساقه، وزن خشک کل اندام هوایی، مجموع طول ریشه، متوسط قطر ریشه، سطح ریشه و حجم ریشه نخود شد و با افزایش بیشتر غلظت نانو ذرات این ویژگیها روند کاهشی نشان دادند. در سطوح تنش خشکی مصرف نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم سبب افزایش مقدار پتانسیل اسمزی برگ در مقایسه با 90 درصد ظرفیت زراعی شد. در سه سطح 40، 60 و 90 درصد ظرفیت زراعی با افزایش غلظت نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم از تیمار شاهد به 20 میلیگرم در لیتر به ترتیب 46، 27 و 68 درصد وزن خشک کل اندام هوایی و 23، 49 و 54 درصد وزن خشک ریشه افزایش یافت. بهطورکلی نتایج نشان داد که در شرایط تنش خشکی، کاربرد نانو ذرات دیاکسید تیتانیوم با غلظت ۲۰ میلیگرم در لیتر میتواند اثرات منفی ناشی از تنش خشکی در گیاه نخود به صورت چشمگیری کاهش دهد.