اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی و بازداریهیجانی دانشآموزان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد،گروه روانشناسی بالینی،واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
3 دکترای روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
5 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.16511چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی و بازداریهیجانی دانش-آموزان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به مرکز جامع سلامت سیدحاتمی اردبیل در سال 1400 بود. از جامعه مذکور 30 نفر، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، و به طور تصادفی در دو گروه برابر آزمایش و کنترل جایگزین شدند. این پژوهش نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. گروه آزمایشی طی 8 هفته تحت آموزش ذهنآگاهی مبتنی بر شفقت قرار گرفت، در این مدت بر گروه گواه مداخلهی انجام نگرفت پرسشنامههای تحمل پریشانی و بازداریهیجانی به عنوان ابزار ارزشیابی مورد استفاده قرار گرفت. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج به دست آمده از مقایسه پسآزمون دو گروه، حاکی از این است که نمرات پسآزمون تحمل پریشانی و بازداریهیجانی گروه مداخله و کنترل تفاوت معنیداری دارد (0/01=P). با توجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت که آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر شفقت موجب بهبود نمرات تحمل پریشانی و بازداریهیجانی دانشآموزان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شد.
