بررسی تاثیر نوع و حداکثر اندازه سبکدانه بر خصوصیات شکست بتن سبک خودتراکم با استفاده از مدل تاثیر مرز

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکدۀ فنی دانشگاه گیلان

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22124/jcr.2025.29008.1681
چکیده

تاثیر نوع و حداکثر اندازه سبک‌دانه مصرفی بر خصوصیات شکست بتن سبک خودتراکم مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور 9 مخلوط بتن سبک خودتراکم حاوی سبک‌دانه‌های اسکوریا و لیکا، در سه دسته‌‌بندی 100 درصد اسکوریا - 0 درصد لیکا، 50 درصد اسکوریا - 50 درصد لیکا و 0 درصد اسکوریا – 100 درصد لیکا و حداکثر اندازه سبک‏دانه 9.5، 12.5 و 19 میلیمتر تدارک دیده شد. خصوصیات شکست به روش تاثیر مرز و با استفاده از تیرهای مشابه هندسی با نسبت ثابت عمق شکاف به عمق تیر تعیین گردید. نتایج نشان داد که با افزایش حداکثر اندازه سبک‌دانه انرژی شکست به طور متوسط 6.6 درصد کاهش می‌یابد. همچنین چقرمگی شکست و مقاومت کششی حاصل از روش تاثیر مرز نیز با افزایش dmax بطور متوسط به ترتیب 3.8 و 7.3 درصد کاهش نشان دادند و طول ترک مرجع کمتر از 8 درصد افزایش نشان داد. با جایگزینی سبک‌دانه لیکا با اسکوریا، مقدار انرژی شکست، چقرمگی شکست و مقاومت کششی حاصل از روش تاثیر مرز به ترتیب به‌طور متوسط20.1 ، 19.1 و 36.9 درصد افزایش یافتند و طول ترک مرجع بطور متوسط 24.4 درصد کاهش نشان داد. تمام نمونه‌‌ها در محدوده مکانیک شکست غیر خطی قرار گرفتند.