اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش قلدری دانشآموزان پسر مدارس دوره دوم متوسطه
نویسندگان
1 استاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmpr.2023.13663چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش رفتار قلدری دانشآموزان پسر مدارس دولتی دوره دوم متوسطه شهر سنندج بود. روش تحقیق در این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه بود و از مقیاس قلدری پاتچین و هیندوجا(2011) بهعنوان ابزار پژوهش استفاده گردید. برای نمونهگیری ابتدا به شیوه تصادفی خوشهای یک مدرسه انتخاب و 40 نفر دانشآموز با بالاترین نرخ رفتار قلدری در آن مشخص گردیده و سپس بهصورت جایگزینی تصادفی در2 گروه 20 نفری(یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه) گمارده شدند. در فاز عملی تحقیق، برنامه آموزش خودتنظیمی هیجانی طی 10 جلسه 75 دقیقهای و در مدت 5 هفتهی متوالی (هر هفته دو جلسه) به گروه آزمایشی ارائه گردید، درحالیکه گروه گواه در معرض هیچ مداخلهای قرار نگرفت. دادههای بهدستآمده با آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از اثربخشی معنیدار برنامه آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش رفتار قلدری دانشآموزان گروه آزمایشی هم در مرحله آزمایش و هم در مرحله پیگیری بود(0/05>P). با عنایت به این یافتهها پیشنهاد میشود آموزش خودتنظیمی هیجانی بهعنوان مداخلهای مؤثر در کاهش رفتارهای قلدری در میان دانشآموزان، جزو برنامههای ضد قلدری در مدارس قرار گیرد.