اثر پومیس، متاکائولین و ضایعات معدن مس بر روی بتن غلتکی ساخته شده با استفاده از سیمانهای بومی منطقه سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان وبلوچستان، زاهدان، ایران
3 استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سیرجان، سیرجان، ایران
4 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.22124/jcr.2025.27206.1657چکیده
در سالهای اخیر با توجه به مشکلات و مسائل روسازی آسفالت و بتنی، استفاده از بتن غلتکی در روسازی راهها مورد استقبال گسترده قرار گرفته است. این امر را میتوان به توجیه فنی و اقتصادی این روش جدید ساخت نسبت داد. مانند بتن معمولی، مواد سیمانی یکی از اجزای اصلی در ساخت بتن غلتکی هستند. یافتن مواد به عنوان جایگزین برای بخشی از سیمان مورد استفاده در بتن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مطالعه آزمایشگاهی به بررسی اثر استفاده از پومیس تفتان و متاکائولین با مقدار بهینه به عنوان جایگزین بخشی از سیمان در بتن غلتکی پرداخته شده است. همچنین، اثر استفاده از ضایعات معدن مس با مقادیر 5، 10، 15 و 20 درصد سیمان بر روی مقاومت فشاری، مقاومت کششی دو نیمشدگی، مقاومت خمشی و عمق نفوذ آب با دو سیمان بومی منطقه سیستان و بلوچستان پرداخته شده است. در نهایت با استفاده از نتایج بهدستآمده، مقدار بهینه ضایعات معدن مس برای افزایش خواص مکانیکی بتن غلتکی حاوی سیمان سیستان و خاش محاسبه شد. نتایج نشان میدهد مقدار بهینه ضایعات معدن مس برای افزایش مقاومت فشاری، مقاومت خمشی و مقاومت کششی در بتن غلتکی حاوی سیمان سیستان به ترتیب برابر 63/5، 96/14 و 5/3 درصد و این مقادیر در بتن غتکی حاوی سیمان خاش به ترتیب 64/5، 16/9 و 85/8 میباشد. همچنین تأثیر استفاده از ضایعات معدن مس برای افزایش خواص مکانیکی بتن غلتکی حاوی سیمان سیستان بیشتر از بتن غلتکی حاوی سیمان خاش است.