دیپلماسی هسته ای ایران در دولت های خاتمی، احمدی نژاد و روحانی ( 2015 – 1997)

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز

2 دانشگاه شیراز

3 دانشگاه شیراز

doi
چکیده

بی­شک، موضوع هسته ­ای ایران یکی از مهم­ترین موضوعات تاریخ دیپلماسی بوده که اهمیت آن در دهة اخیر باعث شد تا دو عرصة سیاست داخلی و خارجی ایران تحت تأثیرش قرار بگیرند. شروع بحران هسته ­ای از بیانیة سعدآباد تا برجام، راهبردهای متعددی را برای نخبگان ایران بر جای گذاشت و مآلاً، باید این دوران را در یک سیر مرتبط با محیط ­های منطقه­ ای مورد ارزیابی قرار داد. در این پژوهش، به این سؤال اصلی پاسخ خواهیم داد «که دیپلماسی هسته ­ای ایران در بستر زمانی «2015- 1997»، چه راهبردها و الگوهای رفتاری را از منظر نظری جیمز روزنا (با تأکید بر متغیر محیط منطقه‌ای) در دستور کار قرار داده است؟» در پاسخ به سؤال اصلی، این فرضیه مطرح می­ شود که «الگوی رفتاری دیپلماسی هسته ­ای ایران در دولت­های مختلف نسبتاً پایدار بوده، لیکن رفتار انطباقی، تحت تأثیر متغیرهای بیرونی شاهد پویش­ های متعددی بوده است. بدین­سان، ارتباط مستقیمی بین الگوی رفتاری ایران و محیط منطقه­ای آن وجود دارد». روش پژوهش، تاریخی-تحلیلی و شیوة گردآوری داده‌ها نیز کتابخانه­ ای، استفاده از مجلات، مقالات معتبر و منابع اینترنتی است.